*

Witam,


Jak widać nie zapomniałam o blogu i o Was. Trochę mnie nie było, ale dwie notki w miesiącu to i tak cud. Wiecie, ja jeszcze nie do końca czuję potrzebę pisania. Nie wiem, może ta pora roku tak działa czy coś...

Jednak... co u mnie...

Weekend był dosyć chaotyczny. Nie był zły, w końcu spontany są najlepsze. Trochę posiedziałam z ludźmi. Niestety w sobotę rano moje samopoczucie nie było najlepsze, ale czego się spodziewać po trzech godzinach snu? tak to jest gdy się wraca o 6 rano do domu. Reszta tego dnia była nieco lepsza, przyczyniła się do tego pewna ilość alkoholu którą w siebie wlałam.O dziwo nie czułam się źle. Pewnie wszystko przez ten spontaniczny pięciokilometrowy spacer. Tak, odbyłam taki spacer,bo okazało się,że autobus zmienił trasę i nie da się dojechać do planowanego miejsca spoczynku. W sumie było nawet zabawnie. Oczywiście nie znałam trasy,ale jak się pytałam reszty 'podróżników' czy daleko jeszcze to w sumie ciągle dostawałam odpowiedź "już połowa za nami..." także tego. Ta połowa drogi to się ciągnęła jakiś czas... Jednak nie narzekam. Szkoda tylko, że gdy już dotarliśmy do celu to spędziliśmy tam jakieś 10 minut racząc się napojem bogów i musieliśmy wracać bo zbierało się na burzę i wichurę. Ciąg dalszy soboty zaowocował domówką trwającą dla mnie do 4.30... Niedziela na tzw. luzie. W sumie mało mogę o niej napisać bo, gdy goście wyszli ( impreza przeniosła się  do mnie) to poszłam spać, wstałam późnym wieczorem , wzięłam kąpiel i dalej poszłam spac. Był to dzień i d e a l n y.

Pierwsze dwa dni tygodnia były ciekawe. Na dobry początek - domowa pizza na obiad zrobiona przez dobrego kolegę. Faceci zdecydowanie lepiej wyglądają w kuchni niż kobiety! Na gorszy koniec - nieudana wycieczka rowerowa, ale przy tym kupa śmiechu. Nie ma to jak przebić 'oponę' od roweru i prowadzić go przez 2 km.Tylko mnie mogło to spotkać.
Jeśli chodzi o wtorek - miałam wyjść na dziesięć minut, a zrobiło się z tego dwie godziny oglądania jak to panowie kopią piłkę. Tak sobie zleciał dzień.

Dziś... - akurat ten dzień nie powinien się nawet zacząć. Niskie ciśnienie, ból głowy, senność i dziwny stres niczym. Nie był to mój dobry dzień. Ale co się dziwić. Przecież wszędzie musi być równowaga zachowana.

Obym miała jutro co robić w pracy, bo ta bezczynność mnie trochę męczy.


3majcie się!

*

Witam,


Nie wiem jak mam zacząć, W sumie nie jestem pewna co chcę tutaj napisać. Może to już nie to samo? może wypaliłam się mimo, że kiedyś uwielbiałam pisać... Nie lubię pisać bzdur, a patrząc na wcześniejsze posty...

Przez ostatnie miesiące nie umiałam sobie zorganizować czasu. Ciągle mi go brakowało, a przecież teoretycznie miałam go tak wiele. Strasznie się rozleniwiłam, nie miałam motywacji do jakichkolwiek działań. Teraz stwierdziłam, że pora przestać żyć biernie. Zrobiłam plan dnia, zamierzam się do niego stosować i ŻYĆ wykorzystując maksimum czasu!

Muszę zadbać o swoje zdrowie i samopoczucie. Nie ma nic cenniejszego przecież. Być może uda mi się gdzieś wyjechać w sierpniu. Naładować baterie.
W przyszłym tygodniu będę opiekowała się moimi bratanicami, będę musiała być kreatywna. Zwłaszcza, że po ostatnich rozmowach z siostrą stwierdziłam, że muszę zaingerować w życie dzieciaków, bo przecież dorosłym brak czasu...


A co ciekawego u Was? :>

P o s t a r a m się (wiem, ciągle to pisze) częściej do Was zaglądać!